Redemptoryści

Redemptoryści – Wikipedia, wolna encyklopedia

Redemptoryści

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Redemptoryści
Herb
Pełna nazwa Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela
Nazwa łacińska Congregatio Sanctissimi Redemptoris
Skrót zakonny CSsR
Kościół Kościół katolicki
Status kanoniczny Zgromadzenie Zakonne
Dewiza „Copiosa apud Eum redemptio” („Obfite u Niego odkupienie”)
Założyciel święty Alfons Liguori
Data założenia 1732
Przełożony o. Michael Brehl Flag of Canada.svg
Liczba Polaków 390 (2009)[1]
witryna instytutu
Dom zakonny redemptorystów na Bielanach w Toruniu

Redemptoryści (Congregatio Sanctissimi Redemptoris, Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela) - zgromadzenie zakonne założone przez świętego Alfonsa Liguori w 1732. Główny cel redemptorystów to niesienie pomocy religijnej ludziom ubogim duchowo i materialnie[2], m.in. przez misje ludowe i rekolekcje. Skrót nazwy zakonu, z języka łacińskiego, to CSsR (Congregatio Sanctissimi Redemptoris). Obecnie redemptoryści posługują w 78 krajach świata.

Spis treści

Historia redemptorystów

Zgromadzenie Redemptorystów założył 9 listopada 1732 roku w Scala k. Neapolu św. Alfons Liguori (1696-1787). Jego celem jest iść za przykładem Jezusa Chrystusa i głosić Dobrą Nowinę o przeobfitym odkupieniu ludziom najbardziej opuszczonym duchowo, a szczególnie ubogim. Do realizacji tego celu Założyciel opracował specjalny program misji ludowych. Mottem Zgromadzenia są słowa: „Copiosa apud Eum redemptio” („obfite u Niego odkupienie”).

Zgromadzenie zrodziło się z doświadczenia ogromu duchowej i materialnej nędzy ludzkiej, z którą Alfons de Liguori spotkał się na ulicach Neapolu i wśród górskich pasterzy. Te doświadczenia pomogły mu zrozumieć, iż zupełne opuszczenie, w jakim pozostawał prosty lud, nie pozwala na poświęcenie mu tylko jakiejś sporadycznej misji, ale wymaga stałej obecności Kościoła.

Zatwierdzenie papieskie od Benedykta XIV Zgromadzenie otrzymało w 1749. Nowa wspólnota zakonna, pomimo trudności w samym Neapolu, prężnie się rozwijała. Kolejne klasztory powstawały w Królestwie Neapolitańskim i Państwie Kościelnym.

W 1787 redemptoryści pojawili się w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Pierwsze placówki zakładał Klemens Maria Hofbauer. Od swojego głównego klasztoru w Warszawie przy kościele św. Benona redemptoryści na ziemiach polskich zwani byli wówczas benonitami. W 1808 pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Królestwa Prus przeciwko wojskom napoleońskim zostali z Księstwa Warszawskiego wydaleni.

Na ziemie polskie powrócili na początku XX wieku. 7 września 1903 roku dziewięciu kleryków rozpoczęło rok akademicki, inaugurując tym samym polskie studia filozoficzno-teologiczne Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela[2]. Domem studiów i nowicjatu stał się klasztor w Mościskach, w którym 13 września 1903 roku odczytano dekrety nominacyjne dla prefekta kleryków i profesorów. W tak zwanej Wiceprowincji Polskiej Redemptorystów istniały wówczas dwa studentaty: w Tuchowie i Mościskach, które w 1906 zostały przeniesione do Maksymówki. Od 1975 roku Domem nowicjackim jest klasztor w Lubaszowej k. Tuchowa.

W 1909 roku powstała Prowincja Warszawska zakonu i składały się na nią 4 klasztory: w Mościskach, Tuchowie, Krakowie i Maksymówce oraz hospicjum w Warszawie. Obecnie Prowincja warszawska skupia 21 klasztorów. Należą do niej także współbracia pracujący na terenach byłego ZSRR: w Grodnie, Porzeczu, Repli, Wołpie, Ejsmontach i Brzostowicy na Białorusi, w Truskawcu i Mościskach na Ukrainie, w Orenburgu i Kemerowie w Rosji oraz w Pietropawłowsku i Uralsku w Kazachstanie. Polscy redemptoryści prowadzą seminarium dwuobrządkowe w Tuchowie (rzymskokatolickie i grekokatolickie). Zgromadzenie działa także w rycie syromalabarskim i bizantyjskim.

Dzisiaj stanowią jedno z największych zgromadzeń zakonnych w Polsce. Obecnym prowincjałem jest o. Ryszard Bożek, a wikariuszem prowincjalnym o. Piotr Chyła.

Do najbardziej znanych dzieł zakonu w Polsce należy Radio Maryja założone przez o. Tadeusza Rydzyka. Redemptoryści współtworzą także TV Trwam i Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej.

Redemptoryści mają także własne wydawnictwo "Homo Dei". Istnieje ono od 31 marca 1993. Specjalizuje się w szeroko rozumianej literaturze religijnej, kierując ją do szerokiego grona odbiorców ze szczególnym uwzględnieniem duchowieństwa.

W Polsce redemptoryści prowadzą wiele parafii: w Bielsku-Białej, Gliwicach, Paczkowie, Bardzie Śląskim, we Wrocławiu, w Głogowie, Szczecinie, Gdyni, Szczecinku , Elblągu, Braniewie, Toruniu, Warszawie, Osuchowej, Lublinie, Zamościu, Skarżysku-Kamiennej, Krakowie, Tuchowie, Lubaszowej i Łomnicy-Zdrój[3]. Zgromadzenie posiada także kilka domów rekolekcyjnych: w Lubaszowej, Wojakowej, Łomnicy-Zdrój, Brzegach, Rowach i Zakopanem.

Zakon prowadzi m.in. rekolekcje parafialne, rodzinne, powołaniowe, dla osób duchownych, dla osób zakonnych, rekolekcje zamknięte w domach rekolekcyjnych.

Zgromadzenie prowadzi misje w wielu krajach świata, m.in. w Rosji, Kazachstanie, Białorusi na Litwie, Ukrainie, w Niemczech, Czechach, Austrii, Brazylii, Kolumbii, Wietnamie, Singapurze, na Wyspach Kanaryjskich, Wyspach Karaibskich, Filipinach, w Kamerunie, a także w niewielkich rejonach USA i Kanady.

Matka Boska Nieustającej Pomocy

Matka Boska Nieustającej Pomocy

Oryginalny wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy został namalowany na desce o wymiarach 54 cm x 41,5 cm. Powstał on, jak twierdzą niektórzy historycy sztuki w Bizancjum, inni uważają natomiast, że obraz powstał na świętej górze Athos.

Dawne zapisy mówią, że dzieło przetransportowywał na statku do Europy bogaty kupiec i w czasie burzy, kiedy tonął statek, wyciągnął go ze skrzyni i ukazał podróżującym z nim, z zaleceniem szczególnej modlitwy o uratowanie. Dzięki modlitwie za wstawiennictwem Matki Bożej Nieustającej Pomocy wyszli cało z opresji i niebezpieczeństwa.

Po latach redemptorysta Michał Marchi odnalazł obraz i zaczął działać, by obraz trafił do kościoła redemptorystów w Rzymie. Stało się tak dzięki dekretowi Ojca Świętego Piusa IX, który został wydany 26 kwietnia 1866. Natomiast 23 czerwca 1867 dziekan Kapituły Watykańskiej uroczyście koronował Obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, potwierdzając tym samym kult Matki Boskiej w tym wizerunku i otrzymywane za jego pośrednictwem łaski. Od tego momentu kult Matki Nieustającej Pomocy zaczął prężnie się rozwijać i rozprzestrzenił się po całym świecie.

Kopie obrazu znajdują się w niemal każdym kościele prowadzonym przez ojców redemptorystów. To właśnie oni stworzyli znaną na całym świecie Nowennę do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy.

Struktura Zgromadzenia

Generał Zgromadzenia sprawujący zwierzchnictwo nad całą wspólnotą redemptorystów wybierany jest przez wszystkich członków wspólnoty w demokratycznym głosowaniu na sześcioletnią kadencję, którą po po ponownym wyborze może sprawować przez kolejne sześć lat. Prowincjał każdej prowincji wybierany jest w głosowaniu lokalnym na trzyletnią kadencję, która może być ponawiana przez następne dwie kadencje. Natomiast proboszczowie wybierani są przez zarząd prowincjalny na czele z prowincjałem na okres pięciu lat. Funkcję tą dany proboszcz może decyzją przełożonych sprawować maksymalnie jeszcze jedną kadencję.

Formacja

Etapy formacji redemptorystów:

  • Postulat - rok przeznaczony na przyjrzenie się życiu zakonnemu, pogłębieniu życia religijnego i poznanie duchowości Zgromadzenia. Postulanci nie noszą jeszcze habitu i nie składają ślubów zakonnych.
  • Nowicjat - trwa jeden rok i jest szczególnym czasem przebytym głównie na modlitwie, w znacznym ograniczeniu kontaktów z ludźmi. Rok ten kończy się złożeniem ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, podczas których otrzymuje się habit.

Obydwa pierwsze etapy obowiązkowe są zarówno dla kandydatów na braci jak i ojców. Ci, którzy chcą zostać ojcami redemptorystami muszą odbyć jeszcze 2 lata studiów filozoficznych i 4 lata teologicznych. Natomiast kandydaci na braci zakonnych muszą dodatkowo przeżyć trzy lata junioratu, gdzie poprzez modlitwę, naukę i spełnianie różnych posług domowych przygotowują się do ślubów wieczystych, które składają tak samo jak i kandydaci na ojców po odbyciu całego okresu formacji.

Przypisy

  1. ↑ Szczegółowa historia Zgromadzenia
  2. ↑ 2,0 2,1 Stulecie tuchowskiego seminarium, 21.10.2003 r., Tarnów ON-LINE
  3. ↑ Domy zakonne redemptorystów Polsce

Linki zewnętrzne

Gry komputerowe
Gry komputerowe, piłkarskie, sport…
www.euro-mistrzostw…		poradniki do gier

www.gry.mocny.com		Firany

www.finezja-studio.…		Darmowe gry
darmowe gry, gry
www.gry.emity.pl		pomoc domowa Warszawa
Agencja Dudek
www.agencjadudek.pl